Medytacja Labiryntu
W labiryncie nie możesz się zgubić, możesz się odnaleźć
Hermann Kern
Medytacja labiryntu dotyczy tylko i wyłącznie tego typu labiryntu, który składa się z pojedynczej ścieżki, wijącej się, wielokrotnie zmieniającej kierunek i tworzącej skomplikowany wzór, ale zawsze prowadzącej do centrum. Nie ma w nim ślepych zaułków, ani trików.
Ścieżka labiryntu jest metaforą ludzkiego życia i symboliczną podróżą do własnego wnętrza; jej przemierzanie jest prostą, starożytną medytacją w ruchu. Droga do wewnątrz oczyszcza umysł z myśli, wspomnień, oczekiwań i sądów; otwiera serce i przygotowuje na to, co możemy otrzymać w centrum. Serce labiryntu to cicha, wewnętrzna przestrzeń, w której zawsze znajdujemy to, czego potrzebujemy w danym momencie. Droga powrotna pozwala zintegrować doświadczenie i wrócić do świata zewnętrznego.
Encyklopedie często definiują labirynt, jako wprowadzający zamęt układ, rozmyślnie splątanych dróg, z którego trudno znaleźć wyjście. Takie definicje nie obejmują większości labiryntów na świecie, labiryntów o jednej regularnej trasie, tworzącej spiralę lub meander, mających wyraźnie zaznaczone centrum. Tylko w takim sensie będę używać terminu labirynt. Labirynty o takiej budowie powstawały by służyć do szczególnego celu: odnalezienia drogi i odkrywania siebie.
Labirynt to uniwersalny wzór, archetyp transformacji, wewnętrznej przemiany i odrodzenia, drogi prowadzącej do centrum własnej istoty i osiągania wyższej Jaźni.
W labiryncie zaczynasz tropić tajemnicę własnego życia.
Gernot Candolini
Pełen mocy symbol labiryntu pojawiał się w niezliczonych kulturach na całej kuli ziemskiej od Afryki i starożytnej Grecji, przez Azję, prekolumbijskie kultury Północnej i Południowej Ameryki, po nowożytną Europę. Przez wieki był używany do medytacji, modlitwy oraz fizycznego i duchowego uzdrawiania. Labirynt to kwintesencja i model świętej przestrzeni, która obrazuje najgłębsze pokłady świadomości. Wiele kultur przyjmuje, że centrum labiryntu istnieje symultanicznie w widzialnym, jak i niewidzialnym świecie (por. P. Conty, The genesis and geometry of the labyrinth).
Labirynt jest archetypowym symbolem, który ze swej natury wykracza poza jakąkolwiek konkretną religię, kulturę, tradycję czy po prostu światopogląd. Analogicznie: nie ma jednego właściwego sposobu chodzenia o labiryncie: jest jedna ścieżka, ale wiele sposobów chodzenia. Medytację labiryntu może praktykować każdy, kto pragnie doświadczyć siebie i lepiej zrozumieć świat umysłu, ciała i ducha.
Labirynt jest doskonałym narzędziem pogłębiającym wiedzę o nas samych, dającym dostęp do naszego wewnętrznego źródła mądrości i kreatywności; uzdrawia, wzmacnia intuicję, służy osiągnięciu pełnej integracji.
Labirynt uczy nas, że stawiając stopę za stopą, możemy
wyciszyć umysł i odnaleźć własne centrum. Droga może być trudna, a lekcją
jest zaufać drodze.
Lauren Artress
Medytacja labiryntu jest praktyką uważności i sztuką samoobserwacji, rozwijającą samoświadomość. Uczy by być obecnym i doświadczać tego, co dzieje się tu i teraz. Wszystko, co wydarza się w labiryncie jest metaforą mówiącą o naszym życiu i nas samych. Droga, zakręty, centrum, wszystko, co spotykamy, ma nas czegoś nauczyć. Genialność tego narzędzia, jak pisze Lauren Artress, polega na tym, że daje poszukującej/-cemu to, co ona/on potrzebuje odkryć w nowych pokładach świadomości.
Wejście do labiryntu, to wyruszenie ścieżką transformacji
Gernot Candolini
Labirynty starożytne i średniowieczne uznaje się za wzory archetypowe. Zostały
stworzone anonimowo, przez nieświadomość zbiorową ujawniającą się w tysiącletnich
tradycjach świętych nauk. Ich budowa oparta jest na zasadach świętej geometrii,
odzwierciedlających zasady uniwersum wewnętrznego i zewnętrznego, i służących
zintegrowaniu ludzkiej psychiki. Mają formę koła, kwadratu lub wielokąta,
symboli uniwersum, całkowitości i jedności. Wewnątrz zawierają skomplikowana
spiralę (symbol rozwoju duchowego), która w trakcie jej przemierzania zabiera
idącą/-ego coraz głębiej do jej/jego wnętrza, jednocześnie dzięki jasno określonym
granicom, daje poczucie bezpieczeństwa.
Labirynty archetypowe maja moc transformacji świadomości. Uruchamiają archetypowe siły zmieniające ludzkie życie. W trakcie przemierzania labiryntu, podświadomość zostaje poruszona nie tylko przez akt chodzenia, ale także przez strukturę labiryntu.
Medytacja labiryntu angażuje wszystkie poziomy świadomości: psychikę, ciało, intelekt i myślenie symboliczne. Dzięki temu możliwe jest uzdrowienie, głęboka transformacja i całkowita integracja.
***Więcej informacji w dziale Czytelnia.